Φτου ξελευτερία, για το Εραστή Δυτικών Προαστίων, Μαριλίτα Λαμπροπούλου (photos + videos)



Στα 41 της η Λίζα από τον Εραστή Δυτικών Προαστίων κατάφερε αυτό που ήθελε. Να την αφήσουμε επιτέλους ήσυχη.

Για όλα 'φταίει' ο Παπακαλιάτης. Αυτός ήταν που την 'ανακάλυψε' και την έχρισε, ως πέτρα του σκανδάλου, πρωταγωνίστρια στην τηλεταινία Τρεις ευχές (2001). Εκεί που με όπλο ένα ζευγάρι τεράστια ελαφίσια μάτια, σαρκώδη χείλη, πλούσιο φυσικό στήθος και ένα αγορίστικο κούρεμα που αναδείκνυε ταυτόχρονα όλα τα παραπάνω, μας έκανε να την καψουρευτούμε παράφορα.



Τρία χρόνια μετά ήρθε ο Εραστής των Δυτικών Προαστίων και ολοκλήρωσε το πατατράκ που πάθαμε, όλοι μαζί (δείτε την εδώ σε μια σκηνή με τη Τζένη Μπότση), με την πάρτη της.





Και, κάπου εδώ, η Μαριλίτα ξεκίνησε το κρυφτό (από τη μοίρα της και τη δημοσιότητα που την πολιορκούσε). Ένα παιχνίδι στο οποίο αποδείχθηκε και αποδεικνύεται εξαιρετικά ταλαντούχα.


Συγκεκριμένα, με την εξαίρεση μιας και μοναδικής αραχνοΰφαντα γυμνόστηθης φωτογράφησης που έκανε, κάποια στιγμή, στο Max, έναντι ενός καθόλου ευκαταφρόνητου ποσού (αυτός ήταν ο λόγος που το έκανε και όχι κάποια 'έξαρση' ματαιοδοξίας-ένα θανάσιμο αμάρτημα στο οποίο έχει ανοσία), η Μαριλίτα σταμάτησε να κάνει δώρα στο αντρικό φύλο.


Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να είναι εντός του οπτικού μας πεδίου, με λιγότερο δημοφιλείς σειρές όπως τα Έρωτας με Επιδότηση ΟΓΑ δίπλα στον Παρτσαλάκη, το τύπου CSI Ίχνη, τον Μανουσάκειο Φάρο και το Υπάρχουν άντρες και άντρες ως 'νταντά' τριών αντρών. Μετά έκανε ένα διάλειμμα 4 ετών για να γεννήσει με την ησυχία της το παιδί της και να το δει να μεγαλώνει. Και επέστρεψε ξανά. Πρώτα με το Είναι Στιγμές. Και, μετά από ένα ακόμη διάλειμμα, με το Όρκος Σιωπής.



'Είχα ανάγκη να μείνω εκτός. Είχα κορεστεί και λίγο από την έκθεση. Και μου άρεσε αυτή η “ανάπαυση”, αυτή η εσωτερική διεργασία στην οποία βρισκόμουν. Κατάφερα να δώσω χώρο και χρόνο και σε ένα άλλο κομμάτι μου, σε κάποια άλλα ενδιαφέροντά μου, τα οποία όταν έχεις συνεχώς καθημερινά γυρίσματα για 6 χρόνια ασταμάτητα, μένουν πίσω. Άλλωστε ποτέ δεν ήμουν γυναίκα καριέρας'

Όμως τα πράγματα μεταξύ μας δεν ήταν ποτέ ίδια. Δεν την απαρνηθήκαμε και δεν την ξεχάσαμε ποτέ. Απλώς απομακρυνθήκαμε.


Όλα τα παραπάνω είναι πέρα για πέρα αλήθεια. Είναι, ωστόσο, η μισή και ούτε. Στην πραγματικότητα η Μαριλίτα δεν υπήρξε ανακάλυψη του Χριστόφορου.




Η απόφοιτος της Σχολής Θεατρικών Σπουδών της Πάτρας είχε προλάβει πριν να συνεργαστεί με τον Μαρμαρινό στο "Ρομαντισμό" και στον "Αμλετ", να σκηνοθετήσει την "Ψυχολογία Συριανού Συζύγου" στο Στούντιο Ιλίσια και τον "Επιστάτη" του Πίντερ και, φυσικά, να κάνει τηλεφωνικό σεξ εν μέσω ενός μαθήματος αγγειοπλαστικής στην εναρκτήρια σκηνή του Μια Μέρα τη Νύχτα του Πανουσόπουλου.




'Eίδε κάποιες φωτό μου ο Πανουσόπουλος και μου τηλεφώνησε να με ρωτήσει αν με ενδιαφέρει να παίξω στην ταινία. Αυτό ήταν, ήμουν πολύ τυχερή. Γενικά πάντως, δεν πιστεύω στις οντισιόν. Μου αρέσει τα πράγματα να έρχονται μόνα τους, για κάποια πράγματα έρχεται η κατάλληλη στιγμή, όπως στον έρωτα'

Ενώ ακόμη καλύτερη υπήρξε η παρουσία της στο 'Βασιλιάς' του Νίκου Γραμματικού -ως η γυναίκα που αναστατώνει τη ζωή του αποφυλακισμένου Βαγγέλη Μουρίκη- που κέρδισε βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Καΐρου. Για αυτό άλλωστε το αναφέρω και όχι επειδή περιλαμβάνει μια αξέχαστη full frontal γυμνή σκηνή που την δείχνει να λούζεται σε μια αυτοσχέδια μπανιέρα.




'Εκτός από την ηθοποιία, έχω σπουδάσει και θεατρολογία, με την οποία θα μπορούσα να ασχοληθώ επαγγελματικά, έχω ήδη σκηνοθετήσει στο θέατρο, έχω σπουδάσει ξένες γλώσσες και έχω διδάξει γαλλικά λίγο πριν ξεκινήσω να ασχολούμαι επαγγελματικά με την υποκριτική. Ωστόσο, το 'θέλω' μου αυτή τη στιγμή είναι η ηθοποιία'

Ναι, καλά το κατάλαβες. Μπορεί το σώμα και το πρόσωπο της ξωτικοβασίλισσας Μαριλίτας να υπήρξαν διεθνών προδιαγραφών, αλλά το 'κρυμμένο' της όπλο ήταν το μυαλό και η καλλιέργειά της.

Ότι δηλαδή mainstream έχεις δει και ξέρεις από την πάλαι ποτέ εκπρόσωπο της Ελλάδας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου στην κατηγορία Shooting Stars είναι αυτό που την εκφράζει λιγότερο ως άνθρωπο και καλλιτέχνη.




'Θέλω να μπορώ να έχω χρόνο να ζήσω ελεύθερα από υποχρεώσεις, από φανταστικούς κόσμους, οπότε κάνω τα δικά μου διανοητικά ταξίδια χωρίς να χρειάζεται να έχω δίπλα μου θεατές, εργοδότες, συνεργάτες ή οτιδήποτε. Και θέλω να έχω χρόνο ώστε να υπάρχω εκτός δουλειάς. Να υπάρχω απλά'


Ναι, πατριώτη. Καλά το κατάλαβες. Το χάσαμε και αυτό το κορμί. Είναι ταγμένο στη τέχνη. Για την ακρίβεια κάνει θεατρικές διασκευές και σκηνοθετεί παραστάσεις, με τελευταία το 'Σκακιστική Νουβέλα', ένας μονόλογος διασκευή της νουβέλας του Στέφαν Τσβάιχ. Kαι το κάνει καλά.




'Θυμάμαι το ταξίδι με τρένο στην μισή Ευρώπη που είχα κάνει στα 20 με μια παρέα φίλων και ελάχιστα λεφτά. Ταλαιπωρία και μαγεία. Ελευθερία και ορμή. Η ανάπαυση σήμαινε κάτι όταν συνέβαινε. Τα πάντα αποκτούσαν ένταση, κάθε απόλαυση τρεφόταν με κόπο κι αυτό την έκανε ανεξίτηλη'


Κατά τα άλλα συνεχίζει να δίνει σπάνια συνεντεύξεις. Συνεχίζει να αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι τις φωτογραφήσεις (στα 14 χρόνια πορεία της, ζήτημα να έχει κάνει 7-8). Συνεχίζει την υπέροχη, μοναχική, πορεία της. Και συνεχίζει να είναι χάρμα οφθαλμών. Απλώς προτιμά, από το να την κοιτάζουμε, να ακούμε αυτά που έχει να μας πει.

Στα 41 της η Λίζα από τον Εραστή Δυτικών Προαστίων κατάφερε αυτό που ήθελε. Να την αφήσουμε επιτέλους ήσυχη.